ماه را مي شود از حافظه ي آب گرفت؟

by admin

هوشنگ ابتهاج

گفتمش شيرين ترين آواز چيست؟

چشم غمگينش به رويم خيره ماند

قطره قطره اشکش از مژگان چکيد

لرزه افتادش به گيسوي بلند

زير لب غمناک خواند

ناله‌ي زنجيرها بر دست من

شراب

نی

 

شراب تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش

که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

زندگی باید کرد

روزگارا ، که چنین سخت به من می گیری

باخبر باش که پژمردن من آسان نیست

گر چه دلگیرتر از دیروزم

گرچه فردای غم انگیز مرا میخواند

لیک باور دارم

دل خوشی ها کم نیست !زندگی باید کرد

 

با تو

 

با تو تکرار می شوم

آرام

سرخوش

و آزاد

با تو

با آوای واژه هایت

با ترنم بی وقفه شادمانی

می خندم

و تو

هیچ نمی دانی

به چه دلخوشم

 

ماه را مي شود از حافظه ي آب گرفت

سنگ در برکه مي اندازم ومي پندارم

                     باهمين سنگ زدن ماه به هم ميريزد

                                        کي به انداختن سنگ پياپي درآب

                                                        ؟!….ماه را مي شود از حافظۀ  آب گرفت