چرا مرغها از ميان جاده عبور ميكنند

by admin

چرا مرغها از ميان جاده عبور ميكنند 

تحقيقات نشان ميدهد زماني كه مرغهاي آهلي قصد عبور از آسفالت يا هر سطح ديگر و رفتن به سمت ديگر را دارند، يك قطب نماي دروني آنها را به سمت ديگر جاده هدايت ميكند

بسياري از جانوران داراي حس جهت يابي غريزي هستند و هنگام مهاجرت ميتوانند راه خود را در طي مسيرهاي طولاني چند صد/هزار كيلومتري پيدا ميكنند.معمولا آنها ميدان مغناطيسي زمين را يافته و از آن براي جهت يابي استفاده ميكنند

اين تحقيق جديد بر روي پرندگان متمركز شده است. ولفگانگ ويلتشكو (Wolfgang Wiltschko) سرپرست اين تيم تحقيقات از دانشگاه فرانكفورت (Frankfurt) اولين شخصي است كه نشان داد سينه سرخهاي اروپايي مهاجر براي هدايت گروه در مسير صحيح، از ميدان مغناطيسي زمين استفاده ميكنند. اين كشف مربوط به بيش از 40 سال قبل است و از آن زمان به بعد نمونه هاي مشابهي از اين قطب نماهاي دروني در ميان بيش از 20 نژاد مختلف پرنده يافت شده است

به تازگي ويلتشكو و همكارانش متوجه شده اند كه مرغهاي اهلي مجهز به نوعي حسگر امواج مغناطيسي هستند كه مانند قطب نما عمل ميكند

آنها جوجه هاي تازه از تخم درآمده مرغ اهلي را طوري تربيت كردند كه يك توپ قرمز رنگ را به عنوان “مادر” خود بپذيرند. در چهار گوشه يك مرغداني مخصوص كه طراحي آن با شبكه بندي جغرافيايي شمال،جنوب، شرق و غرب مطابقت داشت، صفحه سفيدي قرار داده شده بود. سپس آنها توپ را در پشت يكي از اين صفحات قرار دادند و به جوجه ها آموختند كه مادر توپي هميشه پشت صفحه اي كه در گوشه شمال مغناطيسي قرار دارد، است

يه گفته ويلتشكو ” آنها مدام ميل داشتند به سمتي كه ميدانستند “مادر” در آنجاست حركت كنند.” سپس دانشمندان ميدان مغناطيسي را چرخاندند به طوري كه شمال آن در جهت شرق جغرافيايي قرار گرفت. هنگامي كه جوجه ها وارد مرغداني آزمايشگاهي خود شدند، آنها نيز مسير جستجوي خود را مطابق با جهات جديد تغيير داده و نشان دادند كه براي يافتن مسير، از ميدان مغناطيسي استفاده ميكنند

يك آزمايش ديگر نيز نشان داد كه جوجه ها، مانند سينه سرخهاي اروپايي، قادر به رديابي آنچه به اصطلاح زاويه تمايل ميدان مغناطيسي ناميده ميشود يا زاويه بين خطوط ميدان مغناطيسي و سطح زمين، هستند. جوجه ها ميتوانند با استفاده از اين توانايي دو قطب يعني جايي كه خطوط به سمت پايين حركت كرده و ناحيه استوا- جايي كه خطوط به سمت بالا حركت ميكنند را تشخيص دهند

ويلتشكو ميگويد كه حسگرهاي مغناطيسي احتمالا در چشمهاي جوجه، جايي كه گيرنده هاي نور قرار دارند، هستند. اين نتيجه گيري از آزمايشي حاصل شده است كه در طي آن او و همكارانش متوجه شدند كه پرندگان مسير خود را به سادگي در نور آبي پيدا ميكنند اما در پرتوهاي نور با طول موج بيشتر اين توانايي را به كلي از دست ميدهند

مرغها و سينه سرخها هر دو از نوادگان يك جد واحد هستند كه حدود 66 ميليون سال قبل ميزيسته است. يافتن اينكه هردو پرنده داراي قطب نماهايي مشابه هستند، نشان ميدهد كه ايجاد اين توانايي در آنها به ساليان بسيار دوري در تكامل آنان و قبل از اينكه عادت مهاجرت در خانواده آنان ايجاد شود، برميگردد

اين دانشمندان در گزارش تحقيقات خود چنين گفته اند: ” اين يافته به اين معناست كه قطب نماي دروني مربوط به پرندگان به احتمال فراوان در جد مشترك تمام پرندگان عصر حاضر به تكامل رسيده تا به جهت يابي آنان در قلمروشان كمك كند