خود کشی یک عکاس …….جالب

by admin

خود کشی یک عکاس …….جالب

۲۷ ژوئن، سالروز خودکشی کِوین کارتر عکاس معروف آفریقای جنوبی است که پس از سالها فعالیت در زمینه ثبت رخداد ها و فاجعه ها ی طبیعی و انسانی در کشورهای آفریقایی، و بر ملا کردن انواع مختلفی از خشونت های معمول و ریشه دار در سنت و قوانین مرگبار قبیله ای، دولتی و مذهبی در خیلی از کشور های آفریقایی از جمله سودان و سومالی، ترجیع داد خود را از نه کار تاثیر گذار و عاشق پیشه و هنرمندانه اش، که از زندگی در این روزگار پست که به دست عوامل و سیاست های پست تر، طاقت فرساتر شده، رها کند

در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۴ او با ماشین اش به کنار رودخانه ی Braamfontein Spruit  ، در یوهانزبرگ، نزدیک “مرکز محوطه و مطالعه” رفت، جایی که زمان کودکی اش برای بازی می رفت، و شلینگی به اگزوز ماشین صحرایی اش وصل کرد و سر دیگر آن را از شیشه ی سمت مسافر به داخل آورد و بدین ترتیب، در ۳۳ سالگی با مسمویت ناشی از مونوکسید کربن به زندگی خود پایان داد.

در بخشی از یادداشت پیش از مرگش چنین آمده

افسرده شده ام… بدون تلفن… بدون پول برای اجاره خانه… پول برای حمایت از کودک… پول برای پرداخت بدهی ها… پول!!! مدام خاطرات شفاف از کشتارها و جنازه ها و خشم و درد تعقیبم می کنند… یادآوری کودکان زخمی یا گرسنه که در حال جان دادن هستند، یادآوری آدمهای دیوانه ای که بی درنگ ماشه را می چکانند و انگار که از این خشونت لذت هم می برند، که اغلب پلیس هم هستند؛ یادآوری جلادان اعدام کننده… رفته ام تا به کِن [همکاری که به تازگی جان باخته بود] بپیوندم، اگر خوش شانس باشم

کوین هنگام کار

دان کراس، که در سال ۲۰۰۴ فیلم زندگی کوین کارتر را ساخت، اعتقاد دارد:“او عکاسی بود که بیش از حد می دید. ما قصه ی عبرت انگیز او درباره ی خطرهای حساسیتهای بیش از اندازه به سوژه، و نیز شاهد خشونت های افراطی بودن را بین خودمان زمزمه می کنیم

He was the photographer who saw too much. His was a cautionary tale that we whispered among ourselves about the dangers of becoming too sensitised to your subjects and to witnessing extreme violence
– Dan Krauss, who made the 2004 film The Life of Kevin Carter

چند نمونه از عکس ها و مختصری از زندگی او
The Vulture (1993)

کرکس ۱۹۹۳

کوین کارتر در سال ۱۹۹۴ ، جایزه پولیتزر را برای این عکس که از دختر بچه ای با یک لاشخور در زمینه ی آن گرفته بود، دریافت کرد. عکس

“کرکس” نام داشت و مربوط به یک سال پیش و قحطی سودان بود

شرح بیشتر این عکس، در پایین

شرح حال کوتاه
و

ماجرای عکس “کرکس

کوین کارتر در ۱۹۶۰ در آفریقای جنوبی به دنیا آمد و چرخش روزگار او را به کار در یک مرکز تعمیر دوربین عکاسی رساند و از آن پس کوین آرام آرام شد یک عکاس حرفه ای

در سال ۱۹۹۳ به عنوان عکاس سازمان ملل به سودان رفت تا از درد و رنج مردم قحطی زده ی این کشور که از ۲۱ سال جنگ داخلی در عذاب بودند عکس تهیه کند

روزی در یک کیلومتری کمپ تغذیه ی سازمان ملل از پشت بوته ها صدای ناله ی ضعیف کودکی را شنید . جلوتر که رفت دختر بچه ای را که در عکس می بینید پیدا کرد که در مسیر حرکت به طرف کمپ از خستگی و ضغف نشسته و به این شکل استراحت می کرده. در همین لحظه این کرکس به زمین می نشیند تا در صورت مردن کودک به او حمله کند

کوین بعد از تنظیم کادر مورد نظرش به گفته ی خودش ۲۰ دقیقه منتظر می ماند تا شاید کرکس بالهایش را باز کند و در آن حالت عکس را بگیرد . اما کرکس صبور که زنده بودن دخترک را حس می کرده به همان حال می ماند . کوین که نا امید می شود عکس را به همین وضعیت که می بینید می گیرد و بر می خیزد و کرکس را فراری می دهد . در همین لحظه دختر بچه ی در حال مرگ از جا بر می خیزد و افتان و خیزان به طرف اردوگاه به راه می افتد

در ۲۶ مارچ سال ۱۹۹۳ عکس کوین در نیویورک تایمز به چاپ رسید و به سرعت مشهور شد . کمتر از یکسال بعد در ۱۲اپریل ۱۹۹۴ از دفتر نیویورک تایز با کوین تماس گرفتند و به او اعلام کردند که بخاطر همان عکس و جلب توجه جهانیان به فجایع انسانی سودان برنده ی جایزه پولیترز شده است

پس از اعطای جایزه که در نیویورک انجام شد بسیاری از مطبوعات از کوین گفتند و نوشتند. برخی تحسینش کردند  و برخی هم از او به خاطر بی توجهی به سرنوشت دخترک انتقاد کردند. جست و جوهای پرسنل سازمان ملل برای پیدا کردن دخترک هیچ نتیجه ای نداد و همین باعث شدت گرفتن انتقادها از کوین شد . به طوری که روزنامه ی سن پترزبورگ چاپ فلوریدا کارتر را کرکس دوم این صحنه خطاب کرد.
“آدمی که لنز دوربینش را تنظیم می کند تا رنج آن دختر را از زاویه ی بهتری عکس بگیرد، بعید نیست که خود می تواند غارتگر باشد، یک کرکس دیگر در صحنه

“The man adjusting his lens to take just the right frame of her suffering might just as well be a predator, another vulture on the scene”

Kevin Carter

Kevin Carter and Ryan Phillippe

یادش گرامی

  

و شرم باد بر آن منتقدانی که در گوشه ای دنج در نقطه ی دیگر و دورتر نشسته و

صرفن به انتقاد در یک چهارچوب اخلاق سنتی به قضایا پرداختند

بی توجه به آنکه اگر وجود و هنر افرادی مانند کوین نبود

آنان اصلن خبر از چنین فا جعه هایی نداشتند

بعید است که او نیازی به الهام گرفتن از فلسفه ینیچه، یا تقلید

کورکورانه از وی داشته باشد، که گفت
“One should die proudly when it is no longer possible to live proudly

وقتی دیگر امکان زندگی شرافتمندانه نیست، بهتر است با شرافت بمیری